Aleksander Wielki — Marzenie o podboju, łzy imperium Świt, gdy włócznia przecina morze Kiedy kopyta koni rozrywały płytką wodę, tworząc w piasku wgłębienia, słońce wciąż chowało się pod horyzontem, jedynie odbijając lekkie fale. Północny wiatr wiał w górę fal Hellespontu, a zapach palonego oleju i krwi ofiar unosił się w porannym powietrzu. Król lekko przechylił swój hełm z cienką złotą poświatą i trzymał w prawej ręce krótką włócznię. Ta włócznia była nie tylko tymczasowym znakiem, ale również deklaracją. Zrobił krok do przodu na koniu, a następnie nagle rzucił włócznią, przecinając ciemność. Metal wystrzelił, tworząc fale w wodzie, a następnie wbił się w piasek, a w tym momencie okrzyk rozległ się jak fala. Ziemia, w którą trafiła włócznia, tamta Azja stała się pytaniem, na które od dzisiaj musi odpowiedzieć za pomocą miecza. Król cicho zsiadł z konia, zanurzył stopy w falach i wziął garść morskiej wody, rozsypując ją za głowę. To był stary rytuał, w...